به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی مفدا البرز،دانشگاه علوم پزشکی تنها پایگاهی برای آموزش و پژوهشهای بالینی نیست؛ این مجموعه، زیستبومی انسانی و حساس است که رسالت خطیر «مراقبت از حیات و سلامت جامعه» را به دوش میکشد. با این حال، در شتاب روزمرگیِ کشیکها، چالشهای آموزشی، بار سنگین پژوهش و اداره امور حساس دانشگاه، یک پرسش بنیادی شایسته درنگ است: ما تا چه اندازه از سلامت روانِ خود مراقبت میکنیم؟
در محیطهای درمانی و آکادمیک، گاه این باور نادرست شکل میگیرد که آگاهی علمی از سازوکارهای تن و روان، ما را در برابر خستگی، فرسودگی و اضطراب مصون میدارد. اما واقعیت بالینی این است که مراقبان سلامت و کادر علمی و اجرایی، بیش از هر بخش دیگری در معرض فشار روانی ناشی از مواجهه مداوم با رنجها و مسئولیتهای حیاتی قرار دارند. سلامت روان، امتیازی تجملی نیست؛ بلکه بخش جداییناپذیر و بنیادین «صلاحیت زیست حرفهای و فردی» ماست.
هفته سلامت روان فرصتی است برای بازخوانی این واقعیت که:
دانشجویان پرانگیزه ما برای ادامه مسیر دشوار یادگیری و بالین، پیش از هر نمره و آزمونی، نیازمند آرامش ذهنی و امیدند.اساتید و اعضای محترم هیات علمی در هدایت جریان دانش و تربیت نسل نو، سزاوار محیطی به دور از فرسودگی فرساینده هستند.کارمندان گرانقدر و همکاران اداری ستونهای حیاتی گردش امور این مجموعهاند و تکریم منزلت روانی آنها، ضامن سلامت کل دانشگاه است.اداره مشاوره دانشگاه، ضمن تبریک این هفته، یادآوری میکند که پذیرش خستگی، گفتوگو درباره دغدغهها و بهرهمندی از خدمات تخصصی روانشناختی، نه تنها نشانه ضعف نیست، بلکه گویای شجاعت اخلاقی و خودآگاهی حرفهای است. برای آنکه بتوانیم دستی شفابخش برای دردهای دیگران باشیم، ابتدا باید به سلامت جان و روان خود بها دهیم.
درهای اداره مشاوره همواره به عنوان فضایی امن، محرمانه و بدون قضاوت به روی همه اعضای این خانواده بزرگ گشوده است.
فاطمه مهدوی نیا ریس اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی البرز
شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵ - ۲۲:۵۰
برای مرهم بودن، نخست باید تابآور بود | پیامی به مناسبت هفته سلامت روان
دانشگاه علوم پزشکی تنها پایگاهی برای آموزش و پژوهشهای بالینی نیست؛ این مجموعه، زیستبومی انسانی و حساس است که رسالت خطیر «مراقبت از حیات و سلامت جامعه» را به دوش میکشد. با این حال، در شتاب روزمرگیِ کشیکها، چالشهای آموزشی، بار سنگین پژوهش و اداره امور حساس دانشگاه، یک پرسش بنیادی شایسته درنگ است: ما تا چه اندازه از سلامت روانِ خود مراقبت میکنیم؟